Άρθρο γνώμης του Ευάγ. Αθανασιάδη (*)
Είναι καιρός που ο λεγόμενος Δυτικός Πολιτισμός μέσω των κοινωνικών δικτύων ανέδειξε μια νέα «μορφή τύπου ανθρώπων», τους αποκαλούμενους normies, που διαμορφώνουν άποψη μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς να χρησιμοποιούν καμία άλλη πηγή γνώσης και πληροφόρησης.
Η λέξη normie είναι παράγωγο του normal (φυσιολογικό) και σημαίνει «το σωστό» ή αν θέλετε «ο κανόνας».
Το πρότυπό το διαμορφώνει ο «ινστρούχτορας»(1), που μέσω των κοινωνικών δικτύων καθορίζει τι είναι δημοφιλές (σωστό) και οι normies το αποδέχονται ως σωστό, χωρίς να το εξετάσουν και χωρίς να λειτουργήσει η κρίση τους, χωρίς να το ελέγξουν.
Στη καθημερινότητα οι normies χαρακτηρίζονται σαν απόλυτα πειθήνια όργανα, σαν άτομα απύθμενης ηλιθιότητας, με σοβαρή έλλειψη γνώσεων ακόμη και για τα πιο βασικά θέματα και έννοιες.
Αποβλακωμένοι, αποκοιμισμένοι και τους συναντάς σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Δεν ανησυχούν για το τι συμβαίνει γύρω τους εκτός και αν υπάρχει κάτι δημοφιλές ή το έχει ανακοινώσει το πρότυπό τους (ινστρούχτορας). Δεν χρειάζεται να τους ελέγξεις ή να τους ψάξεις. Μπες στα κοινωνικά δίκτυα και παρακολούθησε τις αναρτήσεις και τα σχόλια τους.
Δύο παραδείγματα. Ένα του παρελθόντος και ένα του σήμερα.
1. Στο παρελθόν: Το πρότυπο που επαγγέλλεται δημοσιογράφος, υπερπροέβαλε τις ιδιότητες του χυμού των φύλων της ελιάς, γνωστής και σαν φραπελιάς, με «εμπεριστατωμένα στοιχεία».
Τα αποτελέσματα δύο: Το ένα ήταν ότι γέμισαν τα νοσοκομεία από κρούσματα δηλητηρίασης και το άλλο αποτέλεσμα, ότι πέτυχε η δοκιμή. Ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής Κοινωνίας μετατράπηκε σε … Normies.
2. Στο σήμερα τώρα: Ακούμε από πρότυπα (ινστρούχτορες), με το επάγγελμα του πολιτικού.
«Είναι έγκλημα όταν όλος ο κόσμος τους αποκαλεί Μακεδονία …. εμείς θα τους λέμε Φούφουτους;» Δλδ το είπαν όλοι, είναι normie. Και αφού είναι «κανόνας» όλοι οι normies θα το ακολουθήσουν, δεν εξετάζουν τι είναι ορθό, τι είναι λογικό, τι είναι πρέπον. Άλλωστε οι δοκιμές πέτυχαν. Το αποτέλεσμα … στο μέλλον το εγγύς ή το μεμακρυσμένο.
Εδώ ο υπέρτατος διεθνής οργανισμός, ο ΟΗΕ, έρχεται και επιτάσσει η ονομασία των Σκοπίων, να τελεί υπό την έγκριση-συναίνεση της Ελλάδος. Από όλα τα κράτη του ΟΗΕ, Μόνο της Ελλάδος.
Και αυτή την επιταγή, την υιοθετούν άλλοι δύο ισχυροί διεθνείς οργανισμοί, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Και έρχεται ο κάθε Ινστρούχτορας, ο κάθε Φούφουτος και παραβλέπει το μείζον και εστιάζεται στο έλασσον. Τι λένε κάποιοι. Να παραιτηθούμε των δικαιωμάτων μας, επειδή υπάρχει η αυθαιρεσία των αδικοπραγούντων.
Άκουσον-άκουσον λογική υπερήφανης Εθνικής διαπραγματευτικής γραμμής.
Και ποιος το λέει; με ποια ιδιότητα; Καμία!
Αλλά ας πάμε σε ένα απλοϊκό παράδειγμα. Σε μια μικρή κοινωνία σε κάποια γυναίκα της κώλυσαν το παρατσούκλι πχ «καριόλα». Αυτή όταν πάει να συστηθεί ή να δηλώσει σε μια υπηρεσία τα στοιχεία της θα δηλώσει «καριόλα», επειδή το λένε όλοι;
Αλλά γιατί ο ΟΗΕ όρισε, μόνο την Ελλάδα; Διότι διαπίστωσαν ότι υπάρχει παραχάραξη ιστορικών γεγονότων, υπάρχει αδικοπραξία κατά της Ελλάδος.
Και επιτάσσει απαραίτητη προϋπόθεση την αποδοχή του ονόματος από την Ελλάδα, και μάλιστα χωρίς περιορισμούς και χωρίς ορισμού κανόνων, παραμέτρων και περιορισμών. Στην απόλυτη και αποκλειστική προαίρεσή της.
Δικαίωμα κατά την απόλυτη βούληση και γνώμη της Ελλάδος. Όλη η τράπουλα δική μας. Ένα τεράστιο διαπραγματευτικό όπλο. Μια μεγάλη επιτυχία.
Το δίκαιο με εμάς, τα γεγονότα με εμάς, οι συνθήκες υπέρ ημών. Και εμείς ψάχνουμε να παραδοθούμε!
Τους πιέσαμε λίγο και αποδέχτηκαν την αλλαγή της σημαίας τους, που ήταν με τον ήλιο της Βεργίνας. Ο λαός τους το δέχτηκε. Σήμερα και οι ποιο ακραίοι και φανατικοί σκοπιανοί ανεμίζουν την τροποποιημένη σημαία. Από το κόσμημα στο ακατανόητο. Είναι δεκτικοί σε αλλαγές αρκεί να επιμείνουμε. Ξέρουν ότι έχουν άδικο.
Υποψιαζόμασταν ότι ίσως έχουμε πολιτικούς μικρούς και ανίκανους.
Τώρα προσπαθούν να ξεπεράσουν και κάθε έννοια γελοιότητας; Ή και κάθε έννοια προδοσίας;
Σας θυμίζει μήπως τα γεγονότα με το σχέδιο Ανάν; Τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιοι αφορισμοί, οι ίδιοι παραλογισμοί! Οι ίδιες αβασιμότητες συλλογισμού!
Και μετά ο Ένας, η υπέρβαση, η λύτρωση, η λογική, η πρόοδος, η ευημερία!
Και όλες οι φοβίες.. χίμαιρες! Τίποτε αληθινό!
Ένας ..ο Παπαδόπουλος..ο Τάσος Παπαδόπουλος.. Ένα όνομα που από τώρα έχει περάσει στην Ιστορία! Ένας απέναντι σε όλους, αλλά σύμφωνος με την βούληση του Λαού. Μέσα στην οχλοβοή, τις σειρήνες και την παραζάλη αφουγκράστηκε την επιταγή του Έθνους.
Εάν δεν μπορείτε, εάν δεν το πιστεύετε, εάν έχετε παραδοθεί εσωτερικά, εάν δεν έχετε μέσα σας Εθνικό παλμό και ζήλο..Ε τότε εγκαταλείψτε αυτό το λειτούργημα… και πάτε να κάνετε καμιά άλλη δουλειά ..ή άλλη δουλεία..
Αφήστε το Έθνος ήσυχο να τραβήξει τον Ιστορικό του δρόμο.
Η Ιστορία και ο Θεός θα ετοιμάσουν άλλον Έναν «Παπαδόπουλο».
(1) Ινστρούχτορας : Καθοδηγητής, αναφέρεται κυρίως σε καθοδηγητή κομμουνιστικής οργάνωσης ή κόμματος. Πεπειραμένο πρόσωπο, με γνώσεις, μεταδοτικότητα, που καθορίζει τον τρόπο ενεργείας, αποτελεί αντικείμενο μίμησης, που επιχειρεί να αλλάξει ολοκληρωτικά κάποιον.
Είναι καιρός που ο λεγόμενος Δυτικός Πολιτισμός μέσω των κοινωνικών δικτύων ανέδειξε μια νέα «μορφή τύπου ανθρώπων», τους αποκαλούμενους normies, που διαμορφώνουν άποψη μόνο από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς να χρησιμοποιούν καμία άλλη πηγή γνώσης και πληροφόρησης.
Η λέξη normie είναι παράγωγο του normal (φυσιολογικό) και σημαίνει «το σωστό» ή αν θέλετε «ο κανόνας».
Το πρότυπό το διαμορφώνει ο «ινστρούχτορας»(1), που μέσω των κοινωνικών δικτύων καθορίζει τι είναι δημοφιλές (σωστό) και οι normies το αποδέχονται ως σωστό, χωρίς να το εξετάσουν και χωρίς να λειτουργήσει η κρίση τους, χωρίς να το ελέγξουν.
Στη καθημερινότητα οι normies χαρακτηρίζονται σαν απόλυτα πειθήνια όργανα, σαν άτομα απύθμενης ηλιθιότητας, με σοβαρή έλλειψη γνώσεων ακόμη και για τα πιο βασικά θέματα και έννοιες.
Αποβλακωμένοι, αποκοιμισμένοι και τους συναντάς σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Δεν ανησυχούν για το τι συμβαίνει γύρω τους εκτός και αν υπάρχει κάτι δημοφιλές ή το έχει ανακοινώσει το πρότυπό τους (ινστρούχτορας). Δεν χρειάζεται να τους ελέγξεις ή να τους ψάξεις. Μπες στα κοινωνικά δίκτυα και παρακολούθησε τις αναρτήσεις και τα σχόλια τους.
Δύο παραδείγματα. Ένα του παρελθόντος και ένα του σήμερα.
1. Στο παρελθόν: Το πρότυπο που επαγγέλλεται δημοσιογράφος, υπερπροέβαλε τις ιδιότητες του χυμού των φύλων της ελιάς, γνωστής και σαν φραπελιάς, με «εμπεριστατωμένα στοιχεία».
Τα αποτελέσματα δύο: Το ένα ήταν ότι γέμισαν τα νοσοκομεία από κρούσματα δηλητηρίασης και το άλλο αποτέλεσμα, ότι πέτυχε η δοκιμή. Ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής Κοινωνίας μετατράπηκε σε … Normies.
2. Στο σήμερα τώρα: Ακούμε από πρότυπα (ινστρούχτορες), με το επάγγελμα του πολιτικού.
«Είναι έγκλημα όταν όλος ο κόσμος τους αποκαλεί Μακεδονία …. εμείς θα τους λέμε Φούφουτους;» Δλδ το είπαν όλοι, είναι normie. Και αφού είναι «κανόνας» όλοι οι normies θα το ακολουθήσουν, δεν εξετάζουν τι είναι ορθό, τι είναι λογικό, τι είναι πρέπον. Άλλωστε οι δοκιμές πέτυχαν. Το αποτέλεσμα … στο μέλλον το εγγύς ή το μεμακρυσμένο.
Εδώ ο υπέρτατος διεθνής οργανισμός, ο ΟΗΕ, έρχεται και επιτάσσει η ονομασία των Σκοπίων, να τελεί υπό την έγκριση-συναίνεση της Ελλάδος. Από όλα τα κράτη του ΟΗΕ, Μόνο της Ελλάδος.
Και αυτή την επιταγή, την υιοθετούν άλλοι δύο ισχυροί διεθνείς οργανισμοί, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.
Και έρχεται ο κάθε Ινστρούχτορας, ο κάθε Φούφουτος και παραβλέπει το μείζον και εστιάζεται στο έλασσον. Τι λένε κάποιοι. Να παραιτηθούμε των δικαιωμάτων μας, επειδή υπάρχει η αυθαιρεσία των αδικοπραγούντων.
Άκουσον-άκουσον λογική υπερήφανης Εθνικής διαπραγματευτικής γραμμής.
Και ποιος το λέει; με ποια ιδιότητα; Καμία!
Αλλά ας πάμε σε ένα απλοϊκό παράδειγμα. Σε μια μικρή κοινωνία σε κάποια γυναίκα της κώλυσαν το παρατσούκλι πχ «καριόλα». Αυτή όταν πάει να συστηθεί ή να δηλώσει σε μια υπηρεσία τα στοιχεία της θα δηλώσει «καριόλα», επειδή το λένε όλοι;
Αλλά γιατί ο ΟΗΕ όρισε, μόνο την Ελλάδα; Διότι διαπίστωσαν ότι υπάρχει παραχάραξη ιστορικών γεγονότων, υπάρχει αδικοπραξία κατά της Ελλάδος.
Και επιτάσσει απαραίτητη προϋπόθεση την αποδοχή του ονόματος από την Ελλάδα, και μάλιστα χωρίς περιορισμούς και χωρίς ορισμού κανόνων, παραμέτρων και περιορισμών. Στην απόλυτη και αποκλειστική προαίρεσή της.
Δικαίωμα κατά την απόλυτη βούληση και γνώμη της Ελλάδος. Όλη η τράπουλα δική μας. Ένα τεράστιο διαπραγματευτικό όπλο. Μια μεγάλη επιτυχία.
Το δίκαιο με εμάς, τα γεγονότα με εμάς, οι συνθήκες υπέρ ημών. Και εμείς ψάχνουμε να παραδοθούμε!
Τους πιέσαμε λίγο και αποδέχτηκαν την αλλαγή της σημαίας τους, που ήταν με τον ήλιο της Βεργίνας. Ο λαός τους το δέχτηκε. Σήμερα και οι ποιο ακραίοι και φανατικοί σκοπιανοί ανεμίζουν την τροποποιημένη σημαία. Από το κόσμημα στο ακατανόητο. Είναι δεκτικοί σε αλλαγές αρκεί να επιμείνουμε. Ξέρουν ότι έχουν άδικο.
Υποψιαζόμασταν ότι ίσως έχουμε πολιτικούς μικρούς και ανίκανους.
Τώρα προσπαθούν να ξεπεράσουν και κάθε έννοια γελοιότητας; Ή και κάθε έννοια προδοσίας;
Σας θυμίζει μήπως τα γεγονότα με το σχέδιο Ανάν; Τα ίδια πρόσωπα, οι ίδιοι αφορισμοί, οι ίδιοι παραλογισμοί! Οι ίδιες αβασιμότητες συλλογισμού!
Και μετά ο Ένας, η υπέρβαση, η λύτρωση, η λογική, η πρόοδος, η ευημερία!
Και όλες οι φοβίες.. χίμαιρες! Τίποτε αληθινό!
Ένας ..ο Παπαδόπουλος..ο Τάσος Παπαδόπουλος.. Ένα όνομα που από τώρα έχει περάσει στην Ιστορία! Ένας απέναντι σε όλους, αλλά σύμφωνος με την βούληση του Λαού. Μέσα στην οχλοβοή, τις σειρήνες και την παραζάλη αφουγκράστηκε την επιταγή του Έθνους.
Εάν δεν μπορείτε, εάν δεν το πιστεύετε, εάν έχετε παραδοθεί εσωτερικά, εάν δεν έχετε μέσα σας Εθνικό παλμό και ζήλο..Ε τότε εγκαταλείψτε αυτό το λειτούργημα… και πάτε να κάνετε καμιά άλλη δουλειά ..ή άλλη δουλεία..
Αφήστε το Έθνος ήσυχο να τραβήξει τον Ιστορικό του δρόμο.
Η Ιστορία και ο Θεός θα ετοιμάσουν άλλον Έναν «Παπαδόπουλο».
(*) Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης Είναι Συνταγματάρχης ε.α.
(1) Ινστρούχτορας : Καθοδηγητής, αναφέρεται κυρίως σε καθοδηγητή κομμουνιστικής οργάνωσης ή κόμματος. Πεπειραμένο πρόσωπο, με γνώσεις, μεταδοτικότητα, που καθορίζει τον τρόπο ενεργείας, αποτελεί αντικείμενο μίμησης, που επιχειρεί να αλλάξει ολοκληρωτικά κάποιον.
ΣΧΟΛΙΟ ΑΝ: Να μπανάρετε μόνο τον Αθανασιάδη, ντάξει;
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου