ΣΗΜΕΩΝ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΣ
Σ’ αυτή την εποχή έχουν μεγάλη συνεισφορά όσοι εννοούν να μιλούν σιγά για να ακούγονται. Και να αποκαλύπτουν την πραγματική πραγματικότητα. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, πιθανώς σκόρπιοι και πιθανόν μόνοι, που γράφουν ποιήματα, μιλούν στα ραδιόφωνα, μιλούν σε συγκεντρώσεις, κάνουν θέατρο, τραγούδια, ταινίες, ζωγραφίζουν, παίρνουν μέρος σε διαδηλώσεις, απεργούν, γράφουν στο διαδίκτυο, σε εφημερίδες, συνήθως οι πολιτικές συλλογικότητες δεν τους εντάσσουν (ή και δεν εντάσσονται) στις γραμμές τους γιατί δεν πληρούν τις προϋποθέσεις. Κρατούν ζωντανούς τους δεσμούς με την ευαισθησία και την αγωνία χιλιάδων ανθρώπων, οι οποίοι αισθάνονται μόνοι αλλά ξαναζεσταίνουν την επιθυμία τους από την επικοινωνία, που μπλέκονται κι αυτοί στη σύγχυση κι όμως ζητούν την επαγρύπνηση μιας επαφής, που δεν βολεύονται στη μοναξιά τους και συντηρούν, κάτω από αυτήν την αγωνία, την εξέγερση τους, που αισθάνονται την επαφή σαν χάδι, όχι για να αποκοιμηθούν, που συναποτελούν έναν ιστό με βαθιά διείσδυση στην κοινωνία κι όταν κληθούν, όταν τα σκοτεινά θα έχουν ξακρίσει, θα βρεθούν στη θέση τους ξαναπιάνοντας το νήμα από εκεί που το άφησαν. Αυτοί ήταν η δύναμη του «Όχι». Αυτοί ήταν το 18% που ψήφισε την «Αντίσταση με τους πολίτες του Χαλανδρίου» στις τελευταίες δημοτικές εκλογές στο Χαλάνδρι. Σε αυτούς θέλω να απευθυνθώ και να τους πω πως τέλειωσαν οι αυταπάτες και πρέπει το συντομότερο να βγουν στο προσκήνιο. Τίποτα καλό δεν πρόκειται να προκύψει χωρίς την παρουσία τους.
Οι συντάξεις ξανακόπηκαν. Είναι γνωστή πλέον η διαδικασία να κόβεις κάτι για να μειωθεί το ποσοστό του «χρέους» επί του ΑΕΠ, να μειώνεται όμως έτσι και το ίδιο το ΑΕΠ, άρα να πρέπει μετά από λίγο διάστημα να ξανακόψεις αυτό το κάτι, και πάει λέγοντας μέχρις ότου όλα να μηδενιστούν και να επέλθει ο θάνατος μιας κοινωνίας που βαστιέται οικονομικά στη ζωή μονάχα με νέες δανειακές χρηματοδοτήσεις, οι οποίες εξασφαλίζουν ουσιαστικά την ομαλή και ήρεμη πορεία της προς τον θάνατο.
Αυτή είναι η πορεία μας, και το τέλος της έχει πλέον διαφανεί στον χώρο και στον χρόνο.
Οι εκλεγμένοι λοιπόν πολιτικοί εκπρόσωποι μας στη βουλή και το δήμο μας, που δέχονται να υπηρετήσουν τέτοιες οφθαλμοφανώς επιζήμιες και αδιέξοδες πολιτικές, δρουν αποκλειστικά και μόνον ως επιταχυντές του κυνικού, απάνθρωπου και παρανοϊκού νεοφιλελευθερισμού. Πόσο μάλλον κάποιοι που αυτοαποκαλούνται αριστεροί. Κάτω από μια αριστερή φρασεολογία προσπαθούν να κρύψουν αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή θρασείς ανόητοι, ταυτόχρονα δε και αδίστακτοι έμποροι τόπων, πόρων και ζωών για ίδιον συμφέρον.
Εδώ στον Δήμο μας, χωρίς να μας ρωτήσουν, αποφάσισαν να εκχωρήσουν τα χρήματα μας στους «δανειστές» μας, αγοράζοντας δημόσια γη, που μας ανήκει, από το ΤΑΙΠΕΔ. Μας έταξαν ότι θα πολεμήσουν τον «Καλλικράτη» και τα μνημόνια και έχουν γίνει φανατικοί μνημονικοί και καλλικρατικοί. Δεν στηρίζουν την δύναμη τους και το μέλλον τους πια στους πολίτες του Χαλανδρίου αλλά στον Φούχτελ, τον Πιρτσιόρλα, στις πολυεθνικές, στους μεγαλέμπορους στον Αρχιεπίσκοπο, στα τραπεζοκαθίσματα και σε αυτούς που μέσα σε ένα βράδυ μετέτρεψαν το ΟΧΙ σε ναι.
Πώς μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς η ετήσια!!!! Μίσθωση του εκτός σχεδίου οικοπέδου δίπλα στο κτίριο της εφημερίδας «Έθνος», παρά ως μια αβάντα στον Μπόμπολα και τα επιχειρηματικά του σχέδια σχετικά με την συλλογή και την επεξεργασία των σκουπιδιών? (εύχομαι να αποδειχθώ κακός προφήτης) .
Το έγκλημα που συντελέστηκε στο Δημοτικό συμβούλιο την τελευταία ημέρα του καλοκαιριού, πρέπει να μας αφυπνίσει και να μας βγάλει στους αγώνες για την υπεράσπιση του μέλλοντος της Πόλης μας και του μέλλοντος των παιδιών μας.
ΝΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΤΗΣ
*εξουσιών
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου