Ο τίτλος μπορεί να φανεί σε αρκετούς αναγνώστες υπερβολικός. Στην τελική, γιατί να πάρει το μπράβο κάποιος που απλά κάνει τη δουλειά του; Στα δικά μου χείλη όμως αυτή η φράση ήρθε αυθόρμητα, όταν αντίκρισα έναν υπάλληλο του Δήμου να εργάζεται με ζήλο. Όχι γιατί δεν υπάρχουν κι άλλοι με τον ίδιο επαγγελματισμό, αλλά διότι πολλοί δημότες έχουν φτάσει σε ακραίο βαθμό γενικευμένης απαξίωσης προς όποιον έχει εργασιακή σχέση με τον Δήμο. Μάλλον αυτό συμβαίνει: Τη διάλυση των δημοτικών υπηρεσιών από τις επιλογές του κράτους και της τοπικής πολιτικής ηγεσίας "την πληρώνουν" οι υπάλληλοι, διότι αυτούς βλέπει κάθε μέρα ο κόσμος μπροστά του.
Ο κ. Χρήστος Καραπόστολος υδραυλικός της Υπηρεσίας Πρασίνου του Δήμου Χαϊδαρίου, πριν από λίγες μέρες εγκατέστησε αυτόματο πότισμα στην "Ανάπλαση", στο Δαφνί, δηλαδή στο μεγάλο χώρο πρασίνου και αθλοπαιδειών ανάμεσα στην Ιερά Οδό και τη Λ. Αθηνών. Τον συνάντησα αργά το μεσημέρι. Εργαζόταν μόνος του, αφού δεν υπάρχει άλλος υδραυλικός. Γενικότερα η Υπηρεσία Πρασίνου είναι υποστελεχωμένη. Χαρακτηριστικά, ο Δήμος Αιγάλεω με μισούς περίπου σε έκταση χώρους πρασίνου από το Χαϊδάρι, έχει το τριπλάσιο προσωπικό για να τους φροντίζει. Στην πόλη μας εργάζονται μόνο 7 άτομα στο πράσινο και για να βγει η δουλειά μετράει το φιλότιμο.
Ο κ. Χρήστος, λοιπόν, αν και χωρίς βοηθό, "πήρε πάνω του" το θέμα, γιατί το αυτόματο πότισμα γλιτώνει εργατοώρες και κάνει καλύτερη δουλειά. Έκανε μόνος του το σκάψιμο, την εγκατάσταση, κάλυψε προσεκτικά τα πάντα με χώμα, γιατί οι κλοπές υλικού είναι συχνές. Θα μπορούσε, ίσως, να ισχυριστεί στους προϊσταμένους του ότι δεν θα τα καταφέρει και πως είναι καλύτερα να κάνει ο Δήμος μια εργολαβία. Ωστόσο, δεν αρνήθηκε να εργαστεί σκληρά και δείτε τι γλιτώσαμε: Όλο το έργο κόστισε στον Δήμο λιγότερο από 1.500 ευρώ (τα υλικά), ενώ πριν δύο χρόνια πληρώσαμε σε εργολάβο, για ανάλογης έκτασης αυτόματο πότισμα, σε κοντινό χώρο, 23.000 ευρώ! Εύσημα, φυσικά, για την επιλογή να γίνει εξ ιδίων το έργο αξίζουν και στην διοίκηση του Δήμου, αφού είναι γνωστό ότι οι εργολαβίες ακόμη και για "ψύλλου πήδημα" είναι η χαρά των αιρετών...
Ο Χρήστος, λοιπόν, δούλεψε φιλότιμα και αποτελεσματικά. Δεν έκανε τον "κινέζο", δεν γκρίνιαξε, δεν "λούφαρε", όπως είναι η παγιωμένη εικόνα για τους δημοσίους υπαλλήλους. Δεν τον γνωρίζω προσωπικά και είμαι σίγουρος ότι τον φέρνω σε δύσκολη και θα μού παραπονεθεί πως υπερβάλλω και ότι δεν χρειαζόταν να τα γράψω όλα αυτά. Δεν το κάνω όμως μόνο γι' αυτόν. Υπάρχουν κι άλλοι υπάλληλοι στον Δήμο Χαϊδαρίου που δίνουν τον εαυτό τους για τη δουλειά τους και πρέπει κάποτε να μιλήσουμε συμβολικά για έναν απ' αυτούς και όχι μόνο για τους ευάριθμους που "ζεσταίνουν καρέκλες".
Ο δημόσιος λόγος κατακλύζεται στα μνημονιακά χρόνια από αρνητικά υποδείγματα και σχόλια για την ποιότητα του Έλληνα, την εργατικότητα και την υπευθυνότητά του. Πολύ περισσότερο των δημοσίων υπαλλήλων. Ίσως έτσι βόλευε αυτούς που κατάντησαν το κράτος κουρελού για πέταμα, ώστε να πετάξουν αλλού τις ευθύνες. Όμως η φιλοτιμία είναι λέξη που υπάρχει μόνο στο ελληνικό λεξικό. Ας ξεκινήσουμε πάλι από τον καθένα Έλληνα που κάνει τη δουλειά του με φιλότιμο και ας ελπίσουμε ότι θα δημιουργηθούν οι δομές για σοβαρό και παραγωγικό κρατικό μηχανισμό.
Μενέλαος Χρόνης
by noreply@blogger.com (ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ)
via ΧΑΪΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου